Clearasil Vodka – deel 1 [van 2]

Clearasil Vodka
 

novosibirsk, rusland
dia-scan
 
stel je een puddingbroodje voor.
maar dan niet met bakkersroom, maar met een substantie die qua geur- en kleurbeleving het meest weg heeft van piccalilly.
het is geen bijzonder groot broodje, maar het is ook zeker niet klein.
stel je dit broodje piccalilly voor in je wang, net onder je jukbeen.
 
je voelde het puddingbroodje natuurlijk al een tijdje aankomen,
maar je had andere dingen aan je hoofd.
je was aan het afstuderen, en je moest nog één tentamen doen.
een mondeling.
 
’s nachts had je wel een paar keer aan je kloppende wang gevoeld,
maar je was te uitgeput om in de spiegel te gaan kijken wat er zich in je gezicht afspeelde.
tot de ochtendschemering had je aan de koffie en in de boeken gezeten.
 
toen de wekker ging en je je ogen wilde openen, gebeurde er niets. althans aan één kant.
eén oog kon nog open, het andere was verdwenen in de vochtophoping die de rechterkant van je gezicht had veranderd in een met water gevulde ballon.
 
je hebt de tegenwoordigheid van geest om met je bonkende kop naar je afstudeerbegeleider te fietsen.
die is in bespreking, maar je loopt door, klopt op de deur en gaat naar binnen.
 
gestoord kijkt je prof op.
“ik kan geen tentamen doen”, zeg je. “en nu ga ik naar m’n huisarts.”
bezorgd, maar ook met onverholen walging kijkt je afstudeerbegeleider je aan, en begeleidt je naar de gang.
“ik zal het tentamen afmelden”, zegt hij.
 
of het wel lukt om bij de huisarts te komen, vraagt hij nog.
je ijlt dat dat wel zal lukken.
 
op de deur van de praktijk hangt een briefje dat de huisarts ziek is.
je bent net op een steenworp afstand langs z’n waarnemend collega gefietst.
als je aan de beurt bent, heeft je gezicht de vorm van een onderhuidse vissekom aangenomen.
de vervangende huisarts heeft precies één seconde nodig om een diagnose te stellen.
ze belt met het ziekenhuis en regelt het een en ander.
 
“je moet je onmiddellijk melden op de eerste hulp, is er iemand die je kan komen halen?”
je belt een vriend, die ook geen auto heeft, maar hij fietst met je mee naar het ziekenhuis.
[dankjewel rené]
 
de reacties van het verplegend personeel doen je pas werkelijk beseffen dat er iets goed mis is.“nee, het moet nu open!”, roept een arts door een telefoon.
 
“ik heb een collega gebeld, hij is plastisch chirurg”, zegt je host.
je kijkt hem niet begrijpend aan, een hamerende hoofdpijn maakt al je denken onmogelijk.
“het moet een beetje netjes gebeuren”, zegt je arts.
“het zit zo in het zicht. hij kan dat als geen ander.”
“wat gaan jullie doen dan?”, vraag je.
op zijn beurt kijkt je arts jou niet-begrijpend aan.
“we gaan de  boel opensnijden natuurlijk! dit kan echt elk moment naar binnen doorslaan,
dan zitten je neus- en oorholte meteen vol bagger, en voor je het weet heb je een hersenvliesontsteking.”
“oh”, zeg je terwij je een poli wordt binnengeloodst.
 
er gaat een spuit in je wang. het geklop en gebonk lijkt zich naar buiten je lichaam te hebben verplaatst.
er komt een man binnen die als redder wordt verwelkomd.
hij stelt zich voor en kijkt verlekkerd naar het abces in je gezicht.
 
hij krijgt een scalpel aangereikt, slechts het aanzwellende paukengeroffel ontbreekt.
“ready?”, vraagt hij.
je knikt.
hij buigt zich voorover, en plaatst de punt van z’n scalpel op je wang.
[je voelt dat natuurlijk niet, maar je stelt je voor dat het zo is gegaan.]
je hoort een geluid, niet in je oor, maar in je kraakbeen.
alsof je een stuk winterwortel afbijt.
 
met je goede oog zie je hoe een ejaculatie van pus het gezicht van de chirurg besmeurt.
dikke klodders groengele etter druipen van z’n kin en mondkapje. tegen z’n collega gebaart hij dat iemand het over moet nemen, en hij maakt zich uit de voeten om zich te gaan ontsmetten.
 
z’n collega drukt liefdevol enkele porties mayonaise uit je wang.
al met al voelt het als een grote opluchting.
 
het is een mooi litteken geworden.
het is eigenlijk alleen zichtbaar als je ’s zomers poepiebruin bent.
 
 

krasnojarsk, rusland
dia-scan
 
 
 volgende keer: steenpuist in siberië
 
 
 

This entry was posted in VKblog and tagged . Bookmark the permalink.

31 Responses to Clearasil Vodka – deel 1 [van 2]

  1. Glaswerk says:

    @Vogel-vrij: Godsallemachtig VV, had je het niet iets minder plastisch kunnen opschrijven?
    Maar goed dat ik net gegeten hebt.
    En tot op heden houdt het zich nog goed binnen… 😉

  2. Vogel-vrij says:

    @Glaswerk
    Ik heb m’n publicatie tot na het eten weten te rekken, maar het moest er gewoon uit.
    Sorry.
    Lees het tweede deel maar niet….

  3. martin says:

    De trein bijna als een tank. (Niet gelezen ik hou niet van ziekenhuis reality.)

  4. BarbaraJansma says:

    wow

  5. Vogel-vrij says:

    Oh,maar Martin, lees het alsjeblieft….
    Het loopt goed af, dat beloof ik je.
    Ja, een tank, die trein.
    Maar dit [op de tweede foto] was ‘slechts’ een ‘lokaaltje’……
    De locomotieven die veertig transsibwagons voorttrokken waren rijdende bunkers!

  6. Glaswerk says:

    @Vogel-vrij:Lees het tweede deel maar niet….
    Aangezien het eten zich al geruime tijd binnengehouden heeft durf ik binnenkort het tweede deel ook wel aan. Ik zou mezelf anders ook tekort doen aangezien ik verzot ben op sappige verhalen.

  7. Ghijsa says:

    Nooit meer puddingbroodjes,
    mijn geliefde bossche bollen op de twijfellijst
    ik denk dat ik er maar een eind aan maak.
    Die gore foto’s deden me das om.

  8. Glaswerk says:

    @Ghijsa: Mag ik je bij deze een authentieke Wossche Wol offreren?

  9. Ghijsa says:

    Glaswerk,
    Tja kijk, daar ga ik al
    als hij van de Groot is
    en dat authentieke niets te maken heeft met de versheid
    ben ik om.

  10. Vogel-vrij says:

    @Barbara
    Wow.. splash!
    @Glaswerk
    A juicy story coming up.

  11. Vogel-vrij says:

    @Ghijsa
    Ik hoop niet dat je nu tompoezen en soezen zult ontberen!
    Die gore foto’s waren overigens afkomstig uit het gekuisde archief.
    Zal ik je je een ranzy-alert sturen als de rest zichtbaar wordt?

  12. Vogel-vrij says:

    Glaswerk & Ghijsa
    Ik laat jullie even alleen in de geborgenheid van m’n blog.

  13. Glaswerk says:

    @Ghijsa:
    Ik zou het niet in mijn hoofd halen om je een antieke Wossche Wol aan te bieden.
    Ze zijn hartstikke vers en staan door de inwendige druk van de slagroom op knappen.
    @Vogel-vrij:Zal ik je je een ranzy-alert sturen als de rest zichtbaar wordt?
    Yes.
    Doe mij er ook maar een.

  14. paco painter says:

    Dat jochie met zijn eerste baardje.Prachtig

  15. svara says:

    de vergelijkingen maken het zo smerig smeuig

  16. Vogel-vrij says:

    @paco
    De conciërge van m’n wagon…
    @svaraSmerig smeuïg
    Dat gaan we aan Calvé verkopen…

  17. maria-dolores says:

    jeetje!
    had eigenlijk geen tijd om te lezen, maar vond de titel intrigerend.
    ga me even niet af zitten vragen of het fictie is…
    na zo’n ervaring zijn er beslist ineens véél dingen die je geen angst meer inboezemen…

  18. svara says:

    oke
    hou je me op de hoogte als het contract getekend wordt!

  19. Wille says:

    getver, wat een smerig verhaal! beeldend kunnen schrijven is niet altijd een zegening 😦

  20. Vogel-vrij says:

    @maria
    Ik schrijf nooit fictie.
    Ik zou niet weten hoe dat moet.
    Als je heel goed in m’n avatar kijkt, kun je het litteken nog zien zitten op m’n rechterwang,
    net onder de rand van m’n bril:-)Een mensch lijdt het meest onder het lijden dat hij vreescht
    De dingen die je echt de das omdoen, zie je niet aankomen.

  21. Vogel-vrij says:

    @svara
    Doe ik. Zal wel weer een smeerboel worden.
    Zo’n contract wordt meestal ondertekend met pindakaas.
    @Wille
    Maar Wille, ik dacht dat je zo’n sterke maag had?
    Dat laatste keer dat je me zag ging je niet eens over je nek.
    Ik kwam gisteren langs de buurtschap WeerWille
    Zal volgende keer een fotootje maken van het bord.

  22. smokey says:

    Fraai roestig treinstel.
    Het piccalilly-mayonaiseverhaal laat me Siberisch:)

  23. kuifje simon says:

    Gelukkig heb ik geen strippenkaart meer !

  24. Beeldsprekers says:

    Zwaai, zwaai!
    Ik heb vandaag veel Drentse plof-paddestoelen gezien…

  25. Vogel-vrij says:

    @smokey
    Een brok stalinistisch staal:-]
    @kuifje
    Je kwam zo vaak bij de poli, dat je er een strippenkaart voor had?
    Uit je commenrtaar begrijp ik dat het beter met je gaat, gelukkig!

  26. Vogel-vrij says:

    @beeldsprekers
    Veilig thuis.. goddank:-)
    Ook van die rood-met-witte-stippen gezien?

  27. Simen Vrederat says:

    Eind goed, al beter. Want van de zon krijg je huidkanker.
    Vriendelijke groet,
    Simen Vrederat
    P.S. Mijn mail doet het nog steeds nergens. Ik wilde een mail sturen hierover naar de volkskrantblogmonteur. Maar mijn mail doet het niet. Dat bracht me tot de ontdekking dat er op de possegels (vergeef me mijn uitspraak) tegenwoordig 1,2 en 3 staat. En ik kan nergens meer aan eurocenten komen.

  28. Vogel-vrij says:

    @Simen
    Ik heb het ook gezien op die postplakkertjes.
    Wat een deflatie, van 44 eurocent, terug naar 1, 2 of 3 cent.

  29. Beeldsprekers says:

    @Vogel-vrij, dank, jazeker die rode met witte stippen ook, hele grote!

  30. doortje says:

    ooooh!!! getverderrie……. zie het helemaal voor me, ruik het ook…brrrr:)

  31. Vogel-vrij says:

    @Beelsprekers
    Het archetype…
    @doortje
    Ja, die lucht…;-(

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s